فردوسی پور راهم از ما نگیرید!
دوشنبه شب با برنامه نود یک حس وحال عجیبی به من دست داد و انگیزهای شد تا این چند سطر را بنویسم،بعد از آن برنامه به این فکر میکردم اگر رسانه های ما همیشه اینطور آزاد باشندچقدر در روحیه مردم موثر است ،چیزی که میشد فردای آن شب به راحتی در بین مردم مشاهده کرد.
اما دراین بین توجه به چند نکته ضروری است:
1- در صحبتهای آن شب نمایندگان سازمان به وضوح میشد رگه های تفکری که بعد از سوم تیرماه 84 وارد فرهنگ سیاسی ایران شد وبه کرات توسط اطرافیان دولت مورد استفاده قرارگرفته را دید یعنی توهم توطئه، از دید دولتیان هر مخالفی جاسوس است.
2- حداقل من انتظاری غیر از همان حرفهایی که از سوی نمایندگان سازمان زده شد نداشتم،ما دوسال رئیس جمهوری با همین ویژگیها داشتیم انتظاری غیر از این از نمایندگان چنین رئیس جمهوری نباید داشت.
